مرگ دوباره به سراغش نخواهد آمد . 5 - يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ ( آل عمران - 30 ) روزى كه هر كسى آنچه نيكى كرده مىيابد و براى آنچه بدى نموده آرزو مىكند كه بين او و اعمال زشتش مسافتى بس دور باشد و خداوند شمار را از خودش مىترساند و خداوند به بندگان مهربان است . در اين آيه كلمات « تجد » و « محضرا » دلالت دارد بر اينكه انسان عين اعمال خودش را حاضر مىيابد و كارهاى زشت و اعمال شوم مجسم‌شده‌اش هم چنان باعث شرمسارى او مىشود كه آرزو مىكند كاش اين اعمال از وى بسى دور مىبود و ضمنا خدا بندگان خويش را تحذير مىكند و از بلايى كه در كمين آنها است آگاه مىسازد زيرا خداوند نسبت به بندگانش مهربان است . و اگر مهربان نمىبود از خطرى كه در پيش است آگاهشان نمىساخت ضمنا با بيان « وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ » به مردم ابلاغ مىكند كه هر مصيبتى براى خود فراهم آورده‌ايد و محصولى كه در دنيا كشت كرده‌ايد در آخرت درو مىنماييد كه ( الدّنيا مزرعة الآخرة ) ( دنيا كشتزار آخرت است ) پس عذاب را از خداى مهربان كه هرگز به احدى ستم نمىكند ندانيد بلكه آن را از سوى خود به شمار آوريد كه قانون خدا و سنت الهى را در هم شكسته‌ايد و به درد و عذاب گرفتار شده‌ايد ، همچون ريختن غبار در چشم و يا خوردن سم كه درد و